KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2018/6315 E., 2020/2852 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK’nın 157/1, 52, 50/1-a. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede,
Sanığın katılandan suç tarihinden önce 550 TL karşılığı bir keçi satın aldığı, bu vesileyle tarafların tanıştıkları, bu alış-verişten bir gün sonra sanığın katılanı telefonla arayarak Orman Bakanlığına geçici işçi alınacağını, kendilerine üç kişilik kadro verildiğini, ancak bu şahıslardan birinin sabıkalı olması nedeniyle işe yerleştirilemediğini, bu şahsın yerine kendisinin tanıdığı bir akrabasını işe yerleştirebileceğini, acilen bir isim vermesini istediği,
katılanın sanığa inanarak bu işe kendisinin talip olduğunu söylemesi üzerine bu kez katılandan T.C. kimlik numarasını ve ad-soyadını cep telefonundan mesaj olarak kendisine göndermesini istediği, katılanın bilgileri gönderdiği, sanığın yeniden katılanı telefonla arayarak ...'ya işi halletmeye gidecek şahısların yola çıkmak üzere olduklarını, bu kişilerin yol masrafı olarak 300 TL'ye ihtiyaç duyduklarını söyleyerek para talebinde bulunduğu, katılanın bu talebi kabul ederek...Bankasına gidip 60 TL parayı sanığın eşinin adına olan ...'ya ait hesaba gönderdiği, ertesi gün katılanın arayarak ...'dan haber gelip gelmediğini sorduğu,
sanığın işin tamamlandığını, işçi olarak alınacağını, ancak bazı resmi belgelerin tamamlanmasını ve 220 TL parayı teslim etmesini söylediği,sanık tarafından dolandırıldığını anlayan katılanın durumu polise haber verdiği ve sanığın katılandan 220 TL parayı aldığı sırada yakalandığının iddia edildiği olayda,sanığın savunması,katılan ve tanık beyanları ile dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediği sabit olmakla mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2018/6315, K. 2020/2852, 26 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama