Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/6319 K.2020/2566

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın aracının satılık olduğuna dair internet aracılığı ile ilan verdiği, kimliği belirlenemeyen şahsın aracın satışı konusunda, katılanla anlaştığı, akabinde aracın bulunduğu ...'ye isimlerinin ...ve ...olduğunu belirten kişiler ile kendisini ...'in annesi olarak tanıtan sanık ...’in geldikleri, aracı beğenmeleri üzerine katılan ile birlikte ...

Noterliği'ne gittikleri ve aracın satışı için vekaletname tanzim edildiği, hep birlikte katılanın araç bedelinin tedariki için ...ilçesine geldikleri,... ve ... isimli kişilerin bir bahane bularak katılanın yanından ayrıldığı, sanık ...'in bir süre katılanın yanında oturduktan sonra tuvalete gidiyorum diyerek katılanın yanından ayrıldığı, katılanın durumdan şüphelenmesi üzerine sanık ...'i tutarak bırakmadığı, sanık ...'in bankadan para çekeceklerini söylemesi üzerine katılan ile birlikte bankaya gittikleri, ancak kimsenin gelmemesi üzerine katılanın durumdan şüphelenerek kolluk güçlerine durumu bildirdiği,

bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; her ne kadar sanık savunmalarda üzerine atılı suçu işlemediğini belirtmişse de; katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, araç satış sözleşmesi, uzlaştırmanın sağlanamadığına dair rapor ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın eylemi sonucu dolandırıcılık suçunun sübuta erdiği gerekçesine dayanan kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.