Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/6320 K.2019/6542

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın İnfaz koruma memuru olduğu dönemde sanığın cezaevinde mahkum olduğu ve bu şekilde tanıştıkları, sanığın tahliye olduktan sonra katılana otomobil alması halinde onu oto kiralama şirketlerine verip para kazanmasını sağlayacağını beyan ettiği, katılandan kendi adına araç alımı için 6000 YTL parayı aldığı, bu parayla maria marka bir otomobilin fiilen alındığı, ancak katılana otomobilin kiraya gitmediğini beyan ederek bunu satıp yeni bir otomobil alması gerektiğini” beyan ettiği,katılanın bu beyana da itibar ettiği; kredi çekmek ve çevreden borç bulmak suretiyle 24.500 YTL’ye alınan peugeot marka otonun parasını tamamen ödediği,

sanığın aldığı 6.000 TL’yi iade etmediği, aynı dönem içinde sanığın katılanı kontör satışı yapıp kâr payı vermek bahanesiyle kandırıp 4500 YTL alıp sonra da bu parayı iade etmediğinin iddia edildiği olayda, sanığın savunmaları,katılanın beyanları dairemizin bozma ilamı sonucu uzlaşma sağlanamadığına dair uzlaştırma raporu ile oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin sanığın mahkumiyetine yönelik kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.