Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/6392 K.2020/4915

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği ancak taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede,

Sanığın, müşteki ...’a ait dizüstü bilgisayarı eşine gösterip, beğenirse bedelini ödeyerek alabileceğini söyleyerek müştekiden aldığı ve bir daha geri vermediği, herhangi bir bedel de ödemediği, bu şekilde üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunması, müşteki beyanı, tanıklar beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın baştan beri mal edinmek kastıyla hareket edip, sözde müştekiye ait suça konu dizüstü bilgisayarı eşine gösterip beğendiği takdirde bedelini ödeyerek alabileceğini, beğenmezse iade edeceğini belirtip, güven sağlayıp, teslimini sağladıktan sonra bir daha geri iade etmediği,

gerçek dışı beyanla müştekinin iradesinin sakatlanmasına neden olduğu ve sanığın üzerine atılı dolandırıcılık eyleminin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.