Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/6436 K.2020/4317

Sanıkların dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanıklara atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın ... plakalı kamyonu satmak için internet üzerinden ilan verdiği, sanık ...'ın bu ilanı görerek araca talip olduğu, aracı almak için diğer sanık ... ile birlikte katılanın ikamet ettiği yerleşim yerine geldikleri, katılanın aralarında tanzim ettiği adi senetle 14.000,00 TL karşılığında söz konusu aracı sanık ...'a sattığı, sanık ...’ın araç bedeli olarak 4.000,00 TL peşin olarak ödendiği,

aracın muayene işlemleri tamamlandıktan sonra devir işlemleri sırasında da geri kalan bedelin ödeneceği hususunda tarafların anlaştıkları, ancak katılanın ... ve ...de halen kendi üzerine kayıtlı olan satmış olduğu aracın plakası kullanılarak sahte fatura ve irsaliyelerin düzenlendiğini öğrendiği, bu şekilde sanıkların katılanı dolandırmak kastıyla fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, hileli hareketlerle aracını satın aldıkları, aracın geri kalan bedeli olan 10.000,00 TL'yi ödemeyerek kendilerine yarar sağladıkları, sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçu işledikleri iddia olunan somut olayda; sanık savunması,

katılan beyanı ,tanık anlatımı ve tüm dosya kapsamından sanıkların mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.