Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/6456 K.2020/2929

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde daha önceden tanışan sanık ile katılanın karşılaştıkları, sanığın katılanın annesini aramak bahanesi ile cep telefonunu istediği, daha sonra kendisinin ...

Park otelde kaldığını belirterek telefonun bir gün kendisinde kalması ve iade edeceği konusunda katılan ile anlaştıkları, katılanın bir gün sonra sanığın belirttiği otele gittiğinde orada olmadığını öğrendiği, bir süre sonra sanık ile katılan karşılaştığında telefonun kırıldığını söyleyerek sim kartı katılana iade ettiği ancak telefonu vermediğinin iddia edildiği olayda; dairemizin 21/12/2017 tarih ve 2017/27698 E-2017/28611 K sayılı bozma ilamı doğrultusunda uzlaştırma işlemleri yapılmak üzere uzlaşma bürosuna gönderilmesi neticesinde, uzlaşmanın gerçekleşmediğine dair 13/02/2018 tarihli rapor, sanık savunması,

katılan, tanık beyanı ve dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Dairemizin 21/12/2017 tarihli bozma ilamından önce verilen Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 25/11/2014 tarih ve 2014/66 Esas ve 2014/821 Karar sayılı ilk hükümde sanık hakkında 1 yıl hapis ve 500 TL adli para cezasına hükmedildiği, bu hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, bozma ilamından sonra yapılan yargılama sonunda, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanık yönünden kazanılmış hak ilkesi gözetilmeden 1 yıl hapis ve 1.000 TL adli para cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,