Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/6609 K.2018/9363

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın, bir arkadaşı aracılığı ile tanıştığı katılanı, icra dairesinden ucuza araba alabileceğini söyleyerek kandırdığı, buna inanan katılanın da toplam 16.700 TL para vermesine rağmen, bir daha sanığa ulaşamadığı, bu surette sanığın hileli eylemlerle haksız menfaat temin ettiği, sanığın tevil yollu ikrar içeren savunması, katılan ve tanık beyanları, taraflar arasında imzalanan uzlaşma raporundaki yükümlülüklerinin sanık tarafından yerine getirilmemiş olması ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlar'da Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri düzenlenmiş ve sanığın tekerrüre esas alınan .... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/77 Esas, 2011/78 Karar sayılı ilamına konu dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamında bulunması karşısında, öncelikle tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş olduğundan, tebliğnamede bu konuda bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.