Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/6624 K.2020/4459

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın bir depo kiralayıp tuz satın aldığı, ayrıca ... şeker fabrikası yazılı çuvallar temin edip bunların içerisine aldığı tuzları doldurduğu, deponun arka bölümlerine tuz çuvallarını, daha ön bölümlerine ise üzerinde ... şeker fabrikası yazılı olup içerisinde gerçekten şeker bulunan çuvalları yerleştirdiği, 2012 yılı Ocak ayında katılan ...'e şeker satacağını söyleyerek katılanı depoya götürdüğü ve en öndeki şeker çuvallarını gösterdiği, bu şekilde buradaki ürünlerin tamamının şeker çuvalı olduğu kanaatini oluşturduktan sonra, katılanla 700 çuval şeker için anlaşma yaptığı, karşılığında 40.000 TL peşin para aldığı,

katılanın çuvalların kendisine teslim edilmesinden sonra içlerinde tuz olduğunu anladığı ve polise tespitini yaptırdığı, yine sanığın 2012 yılı Mart ayında aynı yolla bu kez katılan ...'ya şeker satmak için depoya götürüp şeker çuvallarını gösterdiği, bu şekilde katılandan 10.000 TL alıp, içerisinde tuz bulunan çuvalları teslim ettiği anlaşılmakla; sanığın eylemlerinin her bir katılana yönelik ayrı ayrı TCK’nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.