Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/671 K.2018/8933

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın, çorap satım işe ile uğraşan katılanın yanına gelerek 200 adet erkek çorabının alımı hususunda anlaştığı, katılanın evinin bodrum katında bulunan, içerisinde çorap olan, 650 TL değerindeki üç adet çuvalın sanık tarafından arabasına taşındığı, bu sırada sanığın bodrumda bulunan son çuvalın ağzının açık olduğunu söyleyerek katılanı kontrol için bodrum katına gönderdiği sırada, katılanın evinin önünden uzaklaştığı, bodrumda bulunan son çuvalda herhangi bir sıkıntı olmadığını gören katılanın dışarı çıktığında sanığın evin önünde olmadığını gördüğü,

bu surette sanığın hileli eylemlerle haksız menfaat temin ettiği, sanığın tevil yollu ikrar içerir savunması, katılan beyanı, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış olup ayrıca 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1, 2 ve 4. numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin verdiği 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlayarak yürürlüğe girdiğinden koşulların oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.