KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2018/6759 E., 2020/4702 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Haziran 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Güveni kötüye kullanma
- Hüküm
- TCK'nın 155/1,62,52,53 ve 58 maddeleri uyarınca
Karar Metni
231 kelime·1 dk okuma
mahkumiyet
Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığa atılı güveni kötüye kullanma suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık ile katılanın bir süre arkadaşlık yaptıkları, bu dönem içerisinde sanığın katılanın kimliğini isteyerek adına telefon hattı almak istediğini belirttiği, bunun üzerine katılanın sanığa kendi rızası ile kimliğini verdiği, daha sonra katılanın kimliğini istemesine rağmen sanık tarafından kimliğin kendisine verilmediği, bunun üzerine katılanın Nüfus İdaresinden kimliğinin kaybolduğunu belirterek yeni kimlik aldığı ve katılana ait kimliğin sanığın evinde yapılan aramada bulunduğu, bu surette sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda,
Sanığın suçtan kurtulmaya yönelik soyut savunmaları, katılan beyanları, arama tutanakları ve tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirilerek, sanığın katılan tarafından zilyetliği devredilmiş olan nüfus cüzdanının devir olgusunu inkar edip uhdesinde tutarak "güveni kötüye kullanma” suçunu işlediğini sabit gören mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2018/6759, K. 2020/4702, 4 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama