Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/6808 K.2020/4013

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın, amcasının kızı olan ...'ın çocukları ...t ve ...'ı turist olarak kendisinin de yaşadığı Fransa'ya götürmek istediği, kendisinin izin süresinin dolması ve prosedürü bilmemesi nedeniyle, daha önce tanımadığı ve bu işlere aracılık yaptığını öğrendiği sanıkla görüştüğü, sanığın on beş gün içinde bu işi halledebileceğini söyleyerek ... ve ...t'e ait pasaportları katılandan teslim aldığı, ayrıca yapılacak masraflar için katılandan önce 5.000 TL para aldığı, daha sonra yine masraf yaptığını belirterek para istediği, katılanın banka aracılığı ile 5.000 Euro karşılığı olarak 10.600 TL parayı sanığa gönderdiği,

sanığın bu parayı da çektikten bir süre sonra yine para istediği, katılanın son kez 5.000 Euro daha gönderdiği, uzunca bir süre beklemesine rağmen sanığın işlemleri halletmediği gibi katılanın telefonlarına çıkmadığı ve ortadan kaybolduğu, bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediğinin kabul olunduğu olayda; sanık savunması, katılan ve tanık beyanları, banka yazı cevabı ve dekontu ile tüm dosya kapsamından, sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.