Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/6932 K.2020/5335

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın Finansbank...Şubesine gittiği, burada para yatırmak üzere şubeye gelen katılan ...’yı fark edip katılana neden geldiğini ve elindeki para miktarını sorduğu ardından katılana fazla sıra var ben banka müdürünü tanıyorum istersen parayı yatırabilirim dediği bilahare banka müdürünü tanıdığı izlenimi uyandırmak için müdürün odasına birşey sorar gibi girip çıktığı ve katılan ...‘ya sen git posta pulu al, ben parayı yatırırım” diyerek katılandaki 16.000 TL parayı aldığı ve katılanı PTT’ye gönderdiği, katılanın bankadan uzaklaşmasını fırsat bilerek bankadan uzaklaştığı bu suretle üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Dairemizin 27/12/2016 tarih... karar sayılı bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma işlemleri yapılmak üzere uzlaşma bürosuna gönderilmesi neticesinde, uzlaştırmanın gerçekleşmediğine dair 11/04/2017 tarihli rapor, sanığın samimi ikrarı, katılan ve tanıkların beyanları ile tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ceza Genel Kurulu'nun 23.01.2018 tarih 2015/8-962 Esas, 2018/16 Karar sayılı kararı uyarınca para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.