Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/6970 K.2020/3952

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanıklara atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıkların tanıdıkları vasıtasıyla fabrikadan indirimli araç alabileceklerini söyleyerek araç satışı vaadinde bulundukları, ortak olan katılanların iki araç almak için 30/04/2010 tarihinde 30.000 TL ve 25/05/2010 tarihinde 22.000 TL olmak üzere toplamda 52.000 TL'yi Taşdelen Yapı Kredi Bankası'nda sanıklara teslim ettiği, sanıkların da aldıkları parayı başkalarına olan borçlarını ödemekte kullanıp, katılanlara araçları teslim etmedikleri gibi aldıkları paraları da iade etmedikleri, sanıkların bu suretle hileli eylemler ile haksız menfaat temin ederek üzerlerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda, katılanların beyanı,

sanıklar savunması ile dosya kapsamına göre sanıkların atılı suçu işlediklerinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanıklara fazla ceza tayini,