Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/6995 K.2018/8556

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 311. maddesi hükmüne göre, inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğundan; hukuki dayanaktan yoksun olarak verilen eski hale getirme içerikli talebin reddine ilişkin 04/07/2018 tarihli ek kararın kaldırılması ve sonraki işlemlerin yok hükmünde kabul edilmesi gerektiği, ayrıca sanığın yokluğunda verilen hükmün, sorgusunda bildirdiği adresine tebliğe çıkartıldığı,

adresin yetersiz olması nedeni ile iadesi üzerine aynı adrese Tebligat Kanunu 35. maddesine göre tebliğ yapılmak suretiyle hükmün kesinleştirildiği görülmüş ise de, Tebligat Kanunu 10. maddesine göre bilinen en son adreste tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde yer alan adresi araştırılarak buraya tebligat yapılması, bulunmaması halinde, kendisine daha önce kanuni usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan yasanın 35. maddesine göre tebligat yapılması,

daha önce kendisine tebligat yapılan adresin olmaması halinde ise, adres araştırması ile yeni adres tespitine çalışılıp, bulunamaması halinde ilanen tebligat yapılması gerektiği, bilinen adresine çıkartılan tebligatın iadesi üzerine, daha önce aynı adrese kanuni usullere göre yapılmış bir tebligat bulunmamasına rağmen, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğin hukuki geçerliliğinin bulunmadığı,

aynı yasanın 32/2 maddesi gereğince usulsüz tebliğ halinde, muhatabın hükmü öğrendiğini beyan ettiği tarihin tebliğ tarihi kabul edilmesi gerektiği, dolayısıyla sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu anlaşılmakla, 04/07/2018 tarih ve 2016/499 esas 2017/534 karar sayılı ek kararın kaldırılması talebiyle yapılan incelemede;

Sanığın müteahhitlik yapan şikayetçi ... ile daire alımı hususunda anlaştığı ve daire bedelini suça konu Türkiye İş Bankasına ait, keşidecisi Or Tasarım ve Matbaacılık San. Tic. Ltd.

Şti. olan, 20/09/2011 ve 20/11/2011 keşide tarihli 30.000 TL lik iki adet çek vererek ödediği, çeklerin şikayetçi tarafından bankaya ibrazında çalıntı kayıp şerhi olması nedeniyle ödeme yapılmadığı, bu suretle sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olayda; sanık savunmaları, çeklerdeki ön yüzündeki yazı, rakam ve keşideci imzaları ile arka yüzündeki ciro, imza ve isimlerinin haklarında beraatlerine hükmolunan ve ’ın elinden çıkmadığı ancak ön yüzündeki yazı, rakam ve tarih ile keşideci imzasının sanığın eli mahsulü olmadığı;

ancak arkasındaki ... yazısı ve ciro imzalarının sanığın eli mahsulü olduğu görüş ve kanaatinin bildirildiği bilirkişi raporu, banka yazısı ve dosya kapsamı birlikte değerlendiriliğinde; tebliğnamedeki sanığın ekonomik ve şahsi halleri hususunda yasal ve yeterli gerekçe göstermeden bir gün adli para cezası karşılığı en üst had olan 100 TL belirlenerek adli para cezasının takdir ediliği yönündeki bozma düşüncesine, mahkemece temel ceza belirlenirken “ suçun işleniş biçimi sanığın amacı şahsi sosyal durumu göz önüne alınarak takdiren”,

TCK’nın 52/2 maddesinin uygulamasında ise “sanığın şahsi ve ekonomik durumu dikkate alınarak” şeklinde ibarelerle yasal ve yeterli gerekçe gösterilmiş olması nedeniyle iştirak edilmeksizin, sanığın eylem nedeniyle nitelikli dolandırıcılık suçuna teşebbüs sübut bulduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.