Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/7070 K.2020/5236

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılanın kasiyer olarak çalıştığı markete gelerek bir adet Tekel 2001 marka sigara istediği ve katılana 200 TL uzattığı, katılanın sanıktan bozuk para istediği, sanığın bozuk para olmadığını söylemesi üzerine katılanın sanıktan 200 TL bütün parayı aldığını zannederek 200 TL bozuk parayı sanığa verdiği, daha sonra sanığın önce katılana 50 TL verdiği, ardından "1,50 TL vereyim üste 45 TL verirsiniz" dediği ancak katılana 50 TL vermeden sadece 1,50 TL verdiği, kafası karışan katılanın bu sefer de 50 TL aldığını zannederek sigara ile birlikte para üstü olarak sanığa 45 TL verdiği, ardından sanığın işyerinden ayrıldığı,

katılanın kasa sayımı sırasında 245 TL açığı olduğunu farkettiği, katılanın benzer suçlardan dolayı kaydı bulunan sanığı fotoğrafından teşhis ettiği, sanığın savunması, katılan beyanları, kamera görüntüleri, teşhis, uzlaşma sağlanamadığına dair rapor ile dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik mahkemece verilen mahkumiyet hükmü ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş, adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi hususunun, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23/01/2018 karar tarihli 2015/962 esas ve 2018/16 karar numaralı ilamında da belirtildiği üzere.

5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesindeki düzenlemeye aykırı olmaması ve 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinde 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesinin mümkün olması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.