Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/7074 K.2020/5890

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık müdafi tarafından subüt yönünden temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanığın devlet dairesinde işe sokma vaadi ile katılan ...'dan eşi katılan ... adına 4.500 TL, katılan ...'dan da kendisi ve eşi katılan ... adına 10000TL, bir müddet sonra ise yeğenlerini işe sokmak vaadi ile 6.500 TL alarak dolandırdığı, tarafların uzlaşmadıkları anlaşılmakla, sanık hakkında gerçek dışı beyanda bulunmaları için bir neden olmayan katılanların aşamalardaki tutarlı beyanları, dosya kapsamında tüm delillerin toplanmış olması karşısında, bozma talep eden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş, mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmamıştır.

Katılanlar ... ve ...’ye yönelik eylemde sanığın farklı zamanlarda 10.000tl ve 6500tl almış olması karşısında TCK 43.maddesi gereği zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekirken uygulanmamış olması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak,

Sanık hakkında hükümler kurulurken; belirlenen gün para cezasının paraya çevrilmesi sırasında 1 yıl 3 ay hapis cezası belirlenmiş olmasına rağmen hapis cezasının paraya çevrildiği belirtilip, uygulanan kanun maddesi olarak TCK. 52.maddenin yanında 50/1-a maddesinin de yazılması ile CMK.'nın 232/6 maddesine aykırı davranılması ile infazda tereddüt doğuracak şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi