Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/7135 K.2020/4900

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle, bozma sonrası dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği ancak taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede,

Sanığın babasına ait evi güven oluşturmak için emlakçı aracılığı ile satışa çıkardığı, katılanın sanık ile emlakçı vasıtasıyla irtibata geçtiği, sanığın babasının kendisine vekaletname verdiğini söyleyerek ve noterden satış vaadi sözleşmesi düzenleyerek katılanda güven duygusu oluşturduğu, babasının hasta olduğunu ve bu parayı babası için harcayacağını söyleyip, katılanın kendisine acımasını ve devir olmadan 30.000TL’nin tamamını vermesini sağladığı ayrıca söz konusu evin afet konutu olması nedeni ile devredilemeyeceği kendilerine bildirildiği halde bu ev için taşınmaz satış vaadi düzenlediği,

bu şekilde sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı, tanık beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı dolandırıcılık eyleminin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, CGK’nun 23.01.2018 tarih 2015/8-962 Esas, 2018/6 Karar sayılı kararı uyarınca para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi hususu infazda gözetilebilecek bir durum olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.