KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2018/7149 E., 2019/2135 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Mart 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle ve tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri esnasında dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK' nun 158/1-d-h, 62, 52, 58, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle ve tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri esnasında dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın aralarında fikir ve irade birliği bulunan ve nişanlısı olduğunu beyan eden temyiz dışı sanık ... ile birlikte hareket ederek, paravan şirket kurdukları, daha sonra bu şirket aleyhine hayali bir alacağa dayalı icra takibi başlatıp kesinleştirdikleri, sanığın katılandan şirketin yetkilisi olarak karşılığını ödemeden noterden araç satın aldığı,
bu aracın şirket adına tescil edildiği ve araç üzerine aynı gün icra takip dosyası üzerinden yakalamalı haciz şerhi koydurdukları, bu suretle şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında ve kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın savunması, katılan ve tanık beyanları, icra dosyası bilgileri, noter belgeleri ile dosya kapsamından sanığın TCK’nun 158/1-d ve h maddelerinde belirtilen birden fazla fıkrasını ihlal etmesi,
suçun işleniş şekli, sanığın kastının yoğunluğu ve zararının ağırlığı karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinde sayılan cezanın bireyselleştirilmesindeki ölçütler esas alınıp, hak ve nesafet kuralları ile orantılılık ilkesi gereğince hükmolunan hapis cezasının tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2018/7149, K. 2019/2135, 13 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama