Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/7151 K.2019/5619

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 03.10.2017 günlü ilamıyla uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyularak dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak uzlaşmanın gerçekleşemediği anlaşılarak yapılan incelemede,

Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, hüküm ve kararlarda, başvurulacak kanun yolu, başvuru yapılacak mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin ne zaman başlayacağının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerekmekte olup; hüküm fıkrasında temyiz süresinin "15 gün" olduğu belirtilmek suretiyle temyiz süresi konusunda mahkemece yanıltıcı ifade kullanılmış olduğundan ve temyiz dilekçesi de hüküm fıkrasında yanıltıcı olarak belirtilmiş olan 15 günlük süre içinde verilmiş olduğundan hak kaybına sebebiyet verilmemesi açısından sanığın temyiz isteğinin temyiz süresi içinde yapılmış olduğu anlaşılarak yapılan incelemede,

Sanığın olay tarihinden önce çalınan otomobili için müştekiye gelerek otomobilini bularak kendisine teslim edebileceğini söylediğini, karşılığında müştekiden 1.500 TL para istediğini, müştekinin jandarmaya başvurması üzerine yapılan operasyon ile sanık ile yanında bulunanları müştekiye ait aracın içinde yakalandıkları ve bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamına göre sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.