Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/7201 K.2020/4782

Sanığın güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı güveni kötüye kullanma suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ile katılanın yaklaşık 1 yıldır birlikte iş yaptıkları, sanığın istemesi üzerine, katılanın kendi adına kayıtlı aracını sanığa birkaç saatliğine kullanması için verdiği ancak, 2 hafta süre geçmesine ve aramasına rağmen sanığın aracı teslim etmediği ve bu şekilde sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan ve tanıklar beyanları ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak,yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken asgari hadden uzaklaşmak suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,