Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/7237 K.2018/9804

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın adresine yapılan tebliğin 7201 sayılı Tebligat Kanunu gereğince usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın katılan ...’a ait iş yerinde çalıştığı esnada kendisini ... olarak tanıttığı, sanığın bankaya yatırılmak üzere verilen 370,00 TL parayı bankaya yatırmayıp uhdesine geçirdiği oluş ve dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak,

Sanık hakkında hükmolunan 5 gün adli para cezasının, TCK’nın 52/2. maddesi uygulanarak paraya çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına “ TCK’nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den hesap edilerek sanığın toplam 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” şeklindeki ibarenin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.