Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/7371 K.2018/7838

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın mağdurun telefonunu birisini arayacağım diyerek istediği ve sanığın kendi taktığı sim kartını takıp konuşuyormuş gibi yaptığı ve mağduru adres sormak için gönderip olay yerinden kaçtığı, bu suretle sevk maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği iddia edilen olayda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 12/06/2012 tarih ve 2011/15-440 Esas, 2012/229 Karar sayılı ilamı gereğince, sanığın, mağdurun cep telefonunu kısa süreliğine görüşme yapmak üzere alıp iade etmemesi şeklindeki eyleminin, cep telefonunun zilyetliğinin devredilmemesi nedeniyle TCK'nun 141/1. maddesinde yazılı ve 6763 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254 maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında yer alan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre;

Sanığa yüklenen güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,