Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/7393 K.2019/5415

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm O yer Cumhuriyet savcısı ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, evlenecekleri konusunda ikna ederek katılanın evine gittiği, burada yatılı olarak kaldığı ve katılana ait bilezik ve paraları alarak ortadan kaybolmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

1-Sanık hakkında kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelenmesinde,

O yer Cumhuriyet savcısının, 06/06/2012 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310/3. maddesinde belirlenen bir aylık süre geçtikten sonra 10/07/2012 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde,

Sanığın ifadesinde, pazarcı olduğunu, yan tarafta bulunan pazarcıların ısrarı üzerine katılanın evine gittiğini ancak katılana ait altın ya da parayı almadığını beyan ettiği, iletişimin tespiti kayıtlarıyla, sanık ile katılanın yaklaşık bir aylık sürede telefonla görüştüklerinin belirlendiği,

sanık kendisini ... ismi ile tanıtmış olsa dahi, katılanın elinde bulunan ve katılan tarafından dosyaya fotokopisi sunulan telefon faturasında sanığın gerçek kimlik bilgilerinin yazılı olması karşısında, sanığın kimliğini gizlemek maksadıyla hareket ettiğine ve katılan tarafından faturası ya da edinme sebebine ilişkin delil sunulamayan altınları aldığına dair mahkumiyetine yeterli somut ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın beraatine yönelik mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup, açıklanan nedenlerle tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.