Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/7497 K.2020/6035

mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dairemizin bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, ...açık oto pazarında katılan ...’ye ait satılık aracı görmesi üzerine, aracın yanında bulunan ve katılan ...’un satış için vekaletname verdiği katılan ...’in yanına giderek söz konusu aracın peşin olarak 26.500 TL bedelle satışı konusunda anlaştığı ve katılan ...’a 200 TL kapora verdiği, ertesi gün katılan ... ile buluştuğunda kendisine 6.500 TL daha verip aracın kalan bedelinin tamamını peşin olarak devirden sonra vereceğini söylediği, katılan ... tarafından ilk etapta bu durumun kabul edilmemesi üzerine, sanığın kendisine 20.000 TL bedelli teminat senedi verdiği ve ...

12. Noterliği’ne birlikte giderek aracı katılan ...’un vekili olarak katılan ...’dan devraldığı, akabinde bankadan EET yapacağını söylediği halde katılan ...’ı oyalayarak aracın kalan bedelini ödemeyip haksız yarar sağladığı, bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunmaları, katılan beyanları, noterde düzenlenen araç satış sözleşmesi, vekaletname, oto satış sözleşmesi, teminat senedi, uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamına göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.