Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/7499 K.2020/5520

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle, bozma sonrası dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği ancak taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede,

Katılanın evlenmek için kendisini... olarak tanıtan sanık ile irtibata geçtiği, sanığın kendisini ... iline çağırdığı, katılanın ... iline gidip sanık ile buluştuğu, sanığın kendisine 3 kadın gösterdiği, katılanın beğenmemesi üzerine bu kez başka bir adrese götürüp kimliği tespit edilemeyen ... ismini kullanan kadını gösterdiği,

katılanın bu kadını beğenmesi üzerine anlaşıp... iline dönerek çocukları ve gelini ile tekrar sanık ile buluşup kadının kaldığı eve gittikleri, orada başlık parası olarak kendisini kadının kardeşi olarak tanıtan kimliği tespit edilemeyen şüpheliye 4.000 TL sanık ...'ye de 1.000 TL verip kadın ile birlikte... iline döndükleri, meçhul şüpheli ...'nın ziynet eşyaları istemesi üzerine katılan ile birlikte kuyumcudan alış veriş yaparak ziynet eşyası aldıkları, ertesi gün de giyim eşyası istediği, katılan ile birlikte pazarda bir süre alış veriş yaptıkları, meçhul şüpheli ...'nın katılandan bisküvi ve içecek almasını istediği,

katılanın markete gittiği, döndüğünde meçhul şüpheli ...'nın ziynet eşyaları ile birlikte ortadan kaybolduğu ve bu şekilde sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı, tanıklar beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı dolandırıcılık eyleminin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.