Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/751 K.2018/3005

Hırsızlık suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükme yönelik yapılan temyiz isteminin reddine dair ek karar, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.10.2008 tarih ve 2008/4-192-214 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, sanığın yüzüne karşı verilen hükümde, kanun yoluna başvuru süresinin başlangıcı açısından "yüze karşı açıklanmasından veya yazılı bildirimden başlayarak" denilmek suretiyle yanıltma yapıldığı dikkate alınarak, vaki yanıltma nedeniyle temyiz isteminin süresinde olduğu belirlendiğinden, Küçükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.07.2010 tarih ve 2009/938-2010/524 sayılı ek kararının kaldırılması suretiyle yapılan incelemede;

Sanığın, kimliği tespit edilemeyen faili meçhul bir kişiyle birlikte 40 evden 40 bez parçası toplama bahanesiyle katılanların evine girdiği, sohbet esnasında sanığın katılanlardan ...'a “Abdest al, 2 rekat da namaz kıl gel, okuyup üfleyim” dediği, katılan namaz kılarken sanığın ise, bu kez diğer katılan ...'e “Sende büyü var diyerek kolundaki ve içerdeki altınları getir bohçaya koy” dediği, katılanların ziynet eşyalarını beze sarıp bohçaya koymasından bir süre sonra sanığın evden ayrıldığı, katılanların bohçaya baktıklarında altınların olmadığını gördüklerinin iddia edildiği olayda;

eylemin, 5237 sayılı TCK’nın 158/1-a maddesinde düzenlenen “Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle” dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,