Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/7530 K.2020/5822

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müşteki ...’ye ait iş yerine gelen sanığın, çalışanlara hitaben “kendilerine 1.050 TL borcu olduğunu ödemek istediğini” söylediği bunun üzerine iş yerinde çalışan müşteki ...in, ...’yi arayarak durumu anlattığı,...’ın da parayı almalarını söylediği daha sonra sanığın işyerinde çalışan müşteki...e "para dükkanda orada sana 1.200 TL vereceğim, sen yanına 150 TL bozuk para al" dediği, müşteki...te parayı yanına aldığı, sanık ile beraber giderken sanığın müşteki...ten fiş istediği ve üzerindeki 150 TL'yi kendisine vermesini söylediği, ...in de parayı sanığa verdiği daha sonra sanığın söylemiş olduğu dükkana gittiğinde iş yerinin kapalı olduğu ve sanığı bulamadığı bu şekilde sanığın atılı suçu işlediği iddia olunan olayda;

Müştekilerin beyanları, sanığın ikrara yönelik savunması, teşhis tutanağı ile sanığın eyleminin uzlaştırma kapsamında kalması nedeniyle usulüne uygun olarak yapılan uzlaştırma işleminde; uzlaştırmanın gerçekleşmediğine dair rapor da göz önünde bulundurularak dosya kapsamına göre; sanığın baştan itibaren hileli hareketlerle haksız menfaat elde ettiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın tekerrüre esas alınan... 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin ...karar sayılı ilamına konu TCK’nın 157/1. maddesindeki dolandırıcılık suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.