Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/7579 K.2020/5026

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde katılanın bankadan para çektiğini gören sanığın, kiraladığı araçla katılanın yanına yaklaşarak birşey soracağını söylediği, sonra "Ben gemiciyim, buraya malzeme getirdim, buradan da teslim edildiğine dair prim verdiler, dün eğlence mekanına gittim, ...ye gidecek param kalmadı, aracımda benzin deposunda hiç benzin kalmadı, bana verilen primler olan ipone 4s marka telefon ile sony marka kamerayı sana vereyim, sende benim benzin paramı karşıla" dediği, katılanın bu malzemeleri sanıktan alarak karşılığında 600 TL para verdiği,

sanığın [NUMARA] nolu telefon numarasını vererek isminin ... olduğunu söylediği ve katılanın yanından ayrıldığı, sonra katılanın malzemelerin bozuk olduğunu, telefonun imei numarasının başka bir telefondan aktarılmış olduğunu tespit ederek kendisine verdiği numaradan sanığı aradığı, ancak telefona başka bir şahsın çıktığını, olayla ilgisinin olmadığını, ... isimli kişiyi de tanımadığını söylediği, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması,

katılan ve tanık beyanları, teşhis tutanağı ile tüm dosya kapsamından, sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.