Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/7598 K.2020/6015

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin bozma ilamı üzerine, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde katılan ...’in yetkilisi olduğu...Tekel Bayii unvanlı iş yerinde diğer katılan ...’ın bulunduğu esnada dükkana gelen sanığın sigara firmasından geldiğini sigaraları değiştireceğini beyan edip iş yeri sahibini sorduğu, olmadığını öğrenince kendisini telefonla arar gibi yaparak karşı taraftan onay aldığı izlenimini verip toplam 23 karton sigara ve 50 TL parayı alarak ayrıldığı anlaşılmakla; sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ceza Genel Kurulu'nun 23.01.2018 tarih 2015/8-962 Esas, 2018/6 Karar sayılı kararı uyarınca sanığın tekerrüre esas alınan ilamına konu dolandırıcılık suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesinin mümkün olması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.