Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/7693 K.2020/5495

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, aynı inşaatta çalışması nedeniyle katılan ile arkadaş oldukları, suç tarihinden birkaç gün önce katılanın sanığa araç almak istediğini söylediği, bunun üzerine sanığın olay tarihinde katılanı telefonla arayarak istediği şekilde bir araç bulduğunu, gelip araca bakmasını istediği, akabinde sanık ile katılanın oto galericiler sitesinde buluştukları, sanığın katılana aracı satacak şahsı tanıdığını, aracı kendisine alacağını, kendisinin hiçbir şekilde hiçbir şeye karışmamasını söylediği ve katılandan 10.000.TL parayı elden aldığı, sanığın daha sonra katılandan satın alınacak aracı galerici ile birlikte test etmesini istediği, katılan ile galericinin aracı test ederken sanığın olay yerinden ayrıldığı, bu surette sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda,

Sanığın ikrar içeren savunması, katılan beyanları, güvenlik kamera görüntüleri ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında; sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair mahkemenin kabul hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.