Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/7700 K.2020/8455

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın telefon kulubesine iş ilanı yapıştırdığı ve bu ilandaki numarayı arayan müştekilerle buluşarak kendisini ... olarak tanıttığı, müştekilerden fotoğraf, nüfus cüzdanı fotokopisi ve ayrıca sağlık raporu almak için 100'er TL para talep ettiği, ... dışındaki müştekilerin sanığa 100'er TL para verdiği, ...'un vereceği parayı almak için yeniden buluştukları, müştekilerin sanıktan şüphelenmesi ve kimlik sormaları üzerine sanığın yanında kimliğinin olmadığını beyan ettiği, müştekilerin çalışacakları inşaat alanını göstermelerini istemesi üzerine burayı da gösteremediği ve müştekileri oyaladığı,

müştekilerin olay yerine polis çağırarak sanığı yakalattıklarının iddia edildiği somut olayda; katılanların iş ilanını görerek kendisini .... olarak tanıtan sanıkla buluştuk, sanık bize iş ayarlayacağını söyleyerek bizden 100'er TL istedi, ona istediği parayı, kimlik fotokopilerimizi ve fotoğraflarımızı verdik, şeklinde beyanda bulunmaları karşısında; dairemizin 22/06/2017 tarih ve 2017/18101 E – 2017/16535 K sayılı bozma ilamı doğrultusunda uzlaştırma işlemleri yapılmak üzere uzlaşma bürosuna gönderilmesi neticesinde, uzlaşmanın sağlanmadığına dair rapor, sanık savunması,

katılan beyanları ve dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.