Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/7796 K.2020/5939

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın gerçekte borsacı olmadığı halde, borsada her hangi bir işlemde bulunmadığı halde katılanlara ve çevresine kendisini borsacı olarak tanıttığı, borsada profesyonel elemanları, simsarları, brokırları olduğunu, kendisinin çok iyi borsacı olduğunu, hangi şirketlerin kağıtlarının iyi kazandırdıklarını önceden özel istihbaratlar ile bildiğini, borsada yüksek miktarda para kazanarak getiri elde etmesinin mümkün olduğunu, zarar etmesi durumunda anaparayı kendisinin karşılayacağını söylediği ve çevresinde başka şahıslardan bu şekilde aldığı paralardan sonra borsada kazandığından bahisle kar payı adı altında kısım kısım paralar verdiği,

bu şekilde ismini çevrede duyurduğu ve katılanlarla da birebir görüşerek güven telkin ettiği, bu şekilde katılanlardan ...'den toplamda 35.000,00 TL, ...'dan 18,750,00 TL ve ...'den 28.000,00 TL para aldığı, aldığı paraların borsada battığı şeklinde iddia ederek katılanlara iade etmediği ve zamanla katılanların telefonlarına çıkmadığı, katılanların sanığa ulaşamadıkları, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunması, katılan beyanları, tanık anlatımı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.