KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2018/7883 E., 2020/4362 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Haziran 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK’nın 157/1, 62, 52/2 maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
193 kelime·1 dk okuma
Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın, katılana gömü bulduğunu söyleyerek gerçek altını numune olarak gösterdiği ve sonrasında sahte altınları 25.000 TL karşılığında katılana verip ortadan kaybolduğu bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın savunması, katılanın beyanı ile tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.
Sanık hakkında TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmemiş ise de; maddede öngörülen hak yoksunluğu hükümlerinin güvenlik tedbiri niteliğinde olup hapis cezasının kanuni sonucu olduğundan infaz aşamasında bu hususun nazara alınması mümkün görülmüştür.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2018/7883, K. 2020/4362, 3 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama