Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/7910 K.2019/8503

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılanlar ... ve ...’nın trafik kazasında ölen çocukları ile ilgili sigorta şirketinden 10.000 TL alınmasına aracı olduğu, katılanlarda bu şekilde güven telkin ettikten sonra 10.000 TL’nin az olduğunu, dava açmaları halinde daha fazla para açabileceklerini belirterek 10.000 TL’yi de katılanların elinden alıp, İstanbul’da bir avukat aracılığıyla dava açtığını da beyan etmek suretiyle, dava masrafları adı altında katılanlardan değişik tarihlerde ve miktarlarda paralar aldığı anlaşılmakla; eylemin TCK’nın 157/1 ve 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme şekilde basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.