KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2018/7983 E., 2020/6994 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Haziran 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK'nın 157/1, 52 ve 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
332 kelime·2 dk okuma
Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Tebligat Kanunu 21. ve Tebligat Tüzüğü’nün 28. maddeleri gereğince sanığın adreste bulunmaması sebebiyle haber verilen komşunun isim ve imzasının alınmaması veya isim ve imzadan çekinmesi halinde bu durumun belirtilmemesi, muhattabın adreste bulunmama nedeninin belirtilmemesi sebebiyle tebliğat usulsüz bulunduğundan, sanık ...’nın temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu, sanıkların üzerine atılı dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği ancak taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede,
Sanıklar ve temyiz dışı sanık ...’nin birlikte hareket ederek daha önceden yaptıkları plan doğrultusunda önce sanık ...’nın katılanların evine giderek durumlarını tespit ettiği ve katılan ...’nin rahatsızlığı ile ilgilenerek birazdan müdür gelecek deyip dışarıya çıktığı, bir müddet sonra sanık...'nın katılanlara ait eve geldiği ve katılan ...'nin sanığı içeri aldığı, sanığın katılanlara size çekiliş getirdim dediği ve zarfı gösterdiği, daha sonra zarflardan birini açarak katılan ...'ye senin zarfın boş çıktı, ancak teyzenin zarfında elektrikli süpürge, fırın ve ütü çıktı dediği,
malzemeleri eve temyiz dışı sanık ... ile sanık ...’nın birlikte getirdiği ve malzemeleri eve bırakarak ...'nin dışarı çıktığı, Ramazan'nın... ile birlikte katılanlara ait evde kaldığı, sanık...'ın katılanlara eşim Almanya da doktor ben size yardımcı olurum, katılan ...’yi iyi ederiz diyerek katılanlardan 500 avro para istediği,ayrıca temizlikçi göndereceğini söylediği, katılanların ikna oldukları ve sanığa 500 avro verdikleri, ancak sanıklara bir daha ulaşamadıkları, sanıkların bıraktığı malzelemelerin değeri ile aldıkları para arasında değer farkının olduğu,
bu suretle sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanıkların savunması, katılanların beyanı, teşhis tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2018/7983, K. 2020/6994, 25 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama