Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/8020 K.2019/1274

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Katılan ... ...ı'nın cep telefonunu satmak için sahibinden... isimli internet sitesine ilan verdiği, sanığın katılanı arayarak telefonunu satın almak istediği ve bu şekilde tarafların buluşmak üzere sözleştikleri, 15.01.2013 tarihinde sanığın, tanık ...'in işletmecisi olduğu araç kiralama şirketinden ... plakalı aracı kiralayarak katılanla buluşmaya gittiği, katılana aracın eşine ait olduğunu birlikte Karşıyaka'ya giderlerse anlaştıkları 1.000,00 TL parayı evden alıp kendisine verebileceğini söyleyerek katılanı kandırdığı ve bu araçla birlikte Karşıyaka'ya geldiklerinde cep telefonunu katılandan alarak kendisine araç içerisinde beklemesini,

parayı getireceğini söyleyerek cep telefonu ile birlikte araçtan ayrıldığı, katılanın yaklaşık 45 dakika beklemesine rağmen sanığın gelmeyip katılanı bu şekilde dolandırdığı, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmakla mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmamıştır.

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlar'da Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri düzenlenmiş ve sanığın tekerrüre esas alınan İzmir 25.Asliye Ceza Mahkemesi 2009/517E..2010/141K. sayılı ilamına konu güveni kötüye kullanma suçunun uzlaşma kapsamında bulunması karşısında, öncelikle tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının uyarlama yargılaması yapılmış ve tarafların uzlaşmış olmaları durumunda sanığın sabıka kaydında bulunan diğer ilamların hangisinin uygulanacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.