Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/8049 K.2018/9050

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan ...'in, .... isimli işyerinde hem manifaturacılık hem de kuyumculuk yaptığı, suç tarihinde katılanı telefonla arayan ve kendisini öğretmen .... olarak tanıtan sanığın, 6 adet çeyrek altına ihtiyacı olduğunu, birini göndererek bu altınları aldıracağını, parasını da daha sonra gelip ödeyeceğini söylediği, katılanın .... ı tanıması nedeniyle yaklaşık 10 dakika sonra dükkana gelen ve kendisini .... nın gönderdiğini beyan eden sanığa güvenerek 6 adet altını teslim ettiği, katılanın daha sonra durumu fark ettiği; ancak, kendisini arayan numaraya ulaşamadığı anlaşılmakla; eylemin TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.