Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/8054 K.2020/2695

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede:

Müşteki...'un ...ilinde tarım aletleri satan bayinin işletmeciliğini yaptığı, sanık ...'ın katılana ait iş yerine giderek ... köyü muhtarı olduğunu söyleyip köy adına hidrolik kepçe, kendi adına yem kırma makinesi almak üzere 4600 TL bedelle anlaştıkları, katılanın hidrolik kepçe için muhtarlık adına 3600 TL fatura düzenleyerek sanık ...'ın istediği aletleri teslim etmek için ... köyüne gittiği ve aletleri evinin önüne indirdiği,

...'ın 200 TL kapora verdiği ve muhtarlığın parasından çekip ödeyeceğini söyleyerek katılana sanık ...'ın borçlu, sanık ...'nın kefil olduğu 4400 TL tutarında senet verdikleri, sonrasında senedin sanıklar tarafından ödenmediği gibi hidrolik makinenin alımına ilişkin muhtarlık karar defterinde herhangi bir kaydın bulunmadığının anlaşıldığı, bu suretle sanıkların atılı dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda;

sanıkların savunmaları, katılan beyanları, dosya kapsamına göre sanıkların baştan itibaren dolandırıcılık kastıyla hareket ederek katılandan haksız menfaat temin ettiği ve atılı suçu işlediklerinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Sanık ... hakkında kurulan hükümde tekerrüre esas alınan Ayvalık 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/22 Esas, 2011/377 Karar sayılı ilamına konu dolandırıcılık suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla;

bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp tekerrüre esas olmaması halinde adli sicil kaydındaki diğer ilamlar incelenerek tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı ile hükümde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi hususunun Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23/01/2018 karar tarihli 2015/962 Esas ve 2018/16 Karar numaralı ilamında da belirtildiği üzere; ihtarın 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesindeki düzenlemeye aykırı olmaması ve 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinde 18/06/2014 tarihinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.