Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/8060 K.2020/2793

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıkların noter satış sözleşmesi ile katılanlara ait olan ... ve... plaka sayılı araçları bedelini peşin ödeyeceklerini söyleyerek satın ve teslim aldıkları, ancak işlemler bittikten sonra araçların bedelini ödemek için kısa süre istedikleri, daha sonra müdahiller ile temaslarını kestikleri, bu suretle üzerilerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği somut olayda; sanıkların savunması, katılanların beyanı ve tüm dosya kapsamından, sanıkların üzerilerine atılı suçu işlediklerinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı TCK'nun 157/1 maddesi düzenlemesine göre hapis cezası ile birlikte adli para cezasına hükmedilmemesi suretiyle eksik ceza tayini ve sanık ...’nın sabıka kaydında tekerrüre esas ilamların olmasına rağmen hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.