Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/8075 K.2018/8791

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Belirlenen gün para cezası, adli para cezasına çevrilirken, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nın 52/2 maddesinin yanısıra, uygulama yeri bulunmayan, aynı Kanun'un 50/1-a maddesi yazılmış ise de, söz konusu yanlışlığın mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Dairemizce, uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle hükmün bozulması üzerine, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek ve uzlaşma teklifinin yapıldığı 20/11/2017 tarihi ile uzlaştırma yapılamadığına dair raporun mahkemeye sunulduğu 25/12/2017 tarihleri arasında 5237 sayılı TCK’nın 253. maddesi kapsamında zamanaşımı süresinin durduğu dikkate alınarak yapılan incelemede;

Kendisini Bursa'dan Eskişehir'e tayini çıkan binbaşı, yanındaki kimliği belirsiz bayanı ise avukat eşi olarak tanıtan ve güven ortamı sağlayan sanığın, .... şçi pazarında ev eşyası taşınması hususunda mağdur ... ve katılanlar ...,... ile ekip halinde 225 TL'ye anlaşıp, hep birlikte kendi kullandığı özel araçla Bursa'ya geldiklerinde “... askeri alana cep telefonlarınızla giremezsiniz, varsa cep telefonlarınızı şimdiden eşime verin...” diyerek...,.... 'ın cep telefonlarını eşim dediği bayana teslimlerini sağlayıp,

onu çarşıda araçtan indirdikten sonra birlikte alışveriş merkezine girdikleri ve “...üzerimde nakit yok...alışveriş yapacağım...yükleme bitince paranızı veririm...” yalanını söyleyerek mağdur ve katılanlardan ayrı ayrı belirli miktarlarda para almayı başarıp onları bir kafeye oturtup yanlarından ayrılması,

bir süre sonra güveni pekiştirmek amacını da güderek tekrar onların yanına gelip “...buzdolabı almıştım satıcıya borcum var... onu da halledeyim... varsa borç olarak nakit verin, ödeyip geleyim, birlikte gideriz...” diyerek katılan ...'den 300 TL daha para alıp ortadan kaybolmak suretiyle zincirleme dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık, katılan ve tanık beyanları ile dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü her bir katılana karşı değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek haksız menfaat temin etmiş olması karşısında, sanık hakkında ayrıca ikinci kez TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi ile tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.