Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/8154 K.2020/3023

2) Sanık ... hakkında TCK 157/1, 52, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanıklara atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın sanık ...'e değişik tarihlerde toplam 13.000 TL borç para verdiği, sanık ...'in diğer sanık ... ile birlikte katılana giderek sanık ...'in aracı olduğunu ve bu aracı satarak borcunu kapatmayı teklif ettiği, katılanın sanıklar ile aracın alım-satımı konusunda pazarlık ettikleri ve 28.000 TL bedelde anlaştıkları, katılanın kredi kartını vererek 2.000 TL paranın çekilmesi ve kalan 13.000 TL'nin ise devir sonrası vereceğini belirttiği, sanıkların satış için katılanın kimlik fotokopisini aldıkları, sanık ...'in Antalya'ya gitmesi gerektiğini ve aracı Antalya'dan göndereceğini söylediği ancak aracı teslim etmedikleri,

sanıklardan ...'in inşaat işi yaptığı ve maddi durumunda sıkışıklık olduğunu söyleyip arabadan vazgeçmesi ve karşılığında daire vereceğini belirterek katılanı ikna ettiği, katılanın arabadan vazgeçerek ev için sanıklarla anlaştığı, ev bedeli için sanıkların katılanın kredi kartından 4.600 TL daha para çektikleri, sanıkların daha sonra evi teslim etmedikleri, esasında ortada evin de olmadığı, sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

sanıkların savunmaları, katılan beyanı, hesap ekstreleri, banka dekontları, senet örneği ile tüm dosya kapsamından, sanıkların mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.