Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/8178 K.2020/3189

Güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

06/06/2013 tarihinde sanığın kendisini ... Emlak sahibi olarak tanıtıp, ...

Kuyumculuk adlı işyerine gidip toplamda 4.020 tl değerinde 2 adet altın küpe, 1 adet altın künye ve altın satın alıp 1.050 tl ödeme yaparak altınları alıp eşi ve kayınvalidesine göstereceğini, beğenmeleri halinde 2.970 tl'yi daha sonra gelip ödeyeceğini ayrıca gerdanlık alacağını söyleyip ayrıldığı, sanığın telefonla katılanı aradıktan sonra tekrar aynı gün saat:17:00 sıralarında işyerine gelerek 2 set ve 1 çeyrek altın satın aldığı, almış olduğu altının toplam değerinin 12.415 tl olduğu,

sabahtan kalan alış-verişin borcu olan 2.970 tl üzerine eklenince toplam olarak 15.385 tl ödeme yapılması gerektiği halde, sanığın 6.900 tl para vererek ödeme yaptığı ancak 8.485 tl parayı ise setleri eve götürüp beğenildiği takdirde gelip kalan borç için ödeme yapacağını söyledikten sonra işyerinden ayrıldığı ve sonrasında ortadan kaybolduğu olayda;

sanığın kendisini emlakçı ... olarak tanıtması ve aile efradına altın aldığını söyleyip beğenirse kalan parayı vereceği hilesi ile menfaat temin etmiş olması karşısında sanığın eyleminin TCK 157/1.maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözardı edilip vasıfta hataya düşülerek uygulama yeri bulunmayan güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,