Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/8198 K.2020/2679

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 21/12/2017 tarihli bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, temyiz dışı sanık ...’yi ... adı ile tanıtarak, evlenmek isteyen katılandan başlık parası ve hediye olarak 4.000 TL para ile altın bilezik aldığı ancak daha sonra katılanın yanından ayrılmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/901, 2014/909 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesi gereğince 1 yıl hapis ve 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nun 62 maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak netice itibariyle 10 ay hapis ve 3 gün adli para cezası karşılığı olarak 60 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK'nın 51/1 maddesi gereğince ertelenmesine ve TCK’nın 51/3 maddesi gereğince sanığın 1 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına hükmedildiği, bu hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine,

uzlaştırma işlemlerinin yapılması amacıyla Dairemizin 21/12/2017 tarihli kararı ile hükmün bozulmasına karar verildiği, bozma sonrası yapılan yargılamada ise, sanığın netice olarak TCK’nın 157/1 maddesi gereğince 2 yıl hapis ve 10.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmek suretiyle, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesine aykırı davranılarak sanığın kazanılmış haklarının ihlal edilmesi,