Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/8212 K.2020/3007

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Serbest muhasebeci olarak çalışan sanığın, 2007 ve 2009 yılları arasında katılan şirketten vergi ve prim borçlarını yatırmak üzere aldığı parayı ilgili kurumlara yatırmayarak katılan şirketin 17.500 TL zararına yol açmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın tüm aşamalarda değişmeyen savunmalarında, aylık ücretini alamadığını, evleneceği dönemde şirketten toplu olarak 8.500 TL muhasebe ücreti aldığını, SSK ve Bağkur ödemeleri için kendisine herhangi bir para verilmediğini, şirkete borçlu olduğuna dair belgeyi tehdit ve baskı ile imzaladığını beyan ettiği, ilgili yasal mevzuat incelendiğinde, serbest muhasebecilerin, 3568 sayılı Serbest Muhasebeci ve Mali Müşavirlik Kanununun 2/A maddesi gereğince vergi ve prim borcunu yatırmak görevlerinin olmadığı,

ayrıca Türkiye Serbest Muhasebeciler Mali Müşavirler ve Yeminli Mali Müşavirler Odaları Birliğinin Mecburi Meslek Kararlarına ilişkin 26.01.1996 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 1996/1 sayılı genelgesinin 1. maddesi gereğince "meslek mensupları, müşteri adına üçüncü kişilere ödeme yapmak üzere her ne isim altında olursa olsun mali değerler alamazlar" şeklindeki düzenlemeler karşısında, vergi ve prim borcunun ödenmesi konusunda bir görevi bulunmayan sanığa,

katılan şirket tarafından teslim edilen paranın ne amaçla teslim edildiğine dair somut bir delil bulunmadığı ve taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu anlaşılmakla, sanığın beraatine yönelik mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.