KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2018/8678 E., 2019/7984 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Eylül 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK'nın 158/1-f-son, 52, 58, 53 maddeleri gereği mahkumiyet
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Sanık ...'nın ww.sahibinden.com sitesine Samsung Galaxy Note II marka ve model bir cep telefonunu ikinci el olarak 850 TL bedelle satılık olarak ilan verdiği, bu ilanı gören katılanın sanık ile iletişime geçtiği ve sanığın bildirdiği hesaba 850 TL para göndermek üzere anlaştıkları, katılanın parayı göndermesine rağmen sanığın telefonu göndermeyerek ortadan kaybolup katılanı dolandırdığı dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmamıştır.
TCK 158/1-son madde uygulaması sırasında menfaat miktarının 850TL olması karşısında 85 gün üzerinden adli para cezası belirlenmeye başlanması gerekirken 84 gün üzerinden belirlenmeye başlanarak sonuç olarak 1700 TL yerine 1680 TL adli para cezası belirlenmek sureti ile eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Ayrıca; Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlar'da Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri düzenlenmiş ve sanığın tekerrüre esas alınan İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/232E., 2011/252 karar sayılı ilamına konu dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamında bulunması karşısında, öncelikle tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının, uyarlama yargılaması yapılmış ve tarafların uzlaşmış olmaları durumunda sanığın sabıka kaydında bulunan diğer ilamların değerlendirilmesinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2018/8678, K. 2019/7984, 10 Eylül 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama