Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/8685 K.2019/10129

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanın cep telefonunu arayarak, kendisini özel bir hastanede doktor olarak tanıttığı, hastane başhekiminin kaza geçirdiğini söyleyerek taksi talep ettiği, katılan belirtilen yere gittiği sırada katılanı tekrar arayarak paraya ihtiyaç olduğunu 1.000 TL parayı söyleyeceği isme göndermesini talep ettiği, katılanın kaza geçirmiş birine yardım ettiğini düşünerek parayı ... adına yatırdığı, sanığın ...'ü arayarak hesabına para gönderildiğini, parayı çekerek baldızı ve yengesi olan...'nin hesabına yatırmasını istediği,

daha sonra da kayınvalidesinde olan ....' a ait bankamatik kartını alıp parayı çektiğinin iddia ve kabul edildiği somut olayda, dosya kapsamında toplanan delillere göre taraflar arasında uzlaştırma yönünde verilen bozma sonucu uzlaştırma sağlanamadığı ve sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, sanığın kendisini özel hastanede doktor olarak tanıtması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığın tekerrüre esas alınan ilamına konu dolandırıcılık suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.