Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/8757 K.2020/3758

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin bozma ilamı üzerine, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak, “11/09/2012” tarihi yerine “09/2012” yazılmış ise de, bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın, sigortalılık ve emeklilik işlerini takip edeceğinden bahisle katılanı aldatıp emeklilik borçlanmasını sağlamak için gerektiğini söyleyerek kendisinden 3.320 TL aldığı halde, bu yönde herhangi bir işlem yapmayarak haksız yarar sağladığı, bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın tevil yollu ikrar içeren savunmaları, katılan ve tanık beyanları, sanığın katılandan söz konusu parayı aldığına dair 11/09/2012 tarihli tutanak, banka dekontu, uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın tekerrüre esas alınan ilamına konu hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.