KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2018/8825 E., 2019/8851 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Eylül 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK'nun 157, 53. maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mağdurun 2014 yılı Ekim ayı içinde yolda yürürken, yanında bir aracın durduğu, araçtan inen kişinin "amca merhaba mağaza açılışımız var, akşam hanımı al gel, bir de hediye çekilişimiz var, bir dur çekiliş yapalım dediği", mağdur kabul edince de şahsın bir süpürge bir de saat çıktı deyip süpürge ve kol saatini mağdura verdiği, hediyeleri aldığına dair kağıt imzalattığı ve mağdurdan 100 TL istediği, mağdurun da 50 TL çıkarıp verdiği, sonra şahsın aracına binip ayrıldığı, daha sonra mağdurun eşinin kullandığı telefonu arayan bir şahsın elimizde açık senet var, ödemezseniz icraya vereceğiz, istediğimiz meblağı yazarız dediği,
mağdura sanık ...'un adına kayıtlı posta çeki hesabının verildiği, mağdurun maddi imkanının olmaması sebebiyle parayı yatırmadığı, sonrasında yapılan tespitlerden mağdura hediye çıktı diyerek eşyaları satanın sanık ... olduğu ve sanık ...'a ait firmada çalıştığının belirlendiği, sanık ...'un mağdurun kendileriyle irtibata geçtiğini ve malları geri alıp evrakları verdiğini belirtmesine rağmen, firmasından aranıp ellerinde senedin olduğunu söylediği, evrakları vermediği gibi eşyaları da geri almadığı, bu suretle sanıkların üzerine kayıtlı dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia edilen olayda; sanıklar savunması,
mağdur ve tanık beyanları, mağdur teşhisi, uzlaşma sağlanamadığına dair rapor ile dosya kapsamından sanıkların üzerine atılı suçu işlediğine yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, sanık ...'un adli sicil kaydında tekerrüre esas ilamı olmasına rağmen TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2018/8825, K. 2019/8851, 25 Eylül 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama