Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/9009 K.2019/8238

TCK’nın 37/1 maddesi delaletiyle 157/1, 62/1, 52/2-4 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin bozma ilamı üzerine, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadığı belirlenerek yapılan incelemede; Gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak araç devrinin yapıldığı 15/10/2012 tarihi yerine, 01/11/2012 yazılmış ise de, bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıkların katılana ait aracı satın almak istemeleri üzerine, katılan ile aracın satışı konusunda 31.000 TL karşılığında anlaştıkları, katılana araç satışının resmi olması için paranın internet üzerinden gönderilmesi gerektiğini ve bu nedenle ödemeyi aracın noter satışından sonra yapacaklarını söyleyerek katılana 31.000 TL bedelli teminat senedi verdikleri, katılanın aracı noterde sanık ...’e devrettiği halde, satış işleminden sonra sanıkların, katılanı oyalayıp araç bedelini ödemeyerek haksız yarar sağladıkları, bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, noterde düzenlenen araç satış sözleşmesi, adi yazılı oto satış sözleşmesi, teminat senedi ve tüm dosya kapsamına göre; atılı suçun sanıklar tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.