KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2018/9032 E., 2020/3761 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mart 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK’nın 157/1, 62/1-2, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre, kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık müdafiinin istinaf dilekçesinin, temyiz talebi niteliğinde olduğu kabul edilerek ve Dairemizin bozma ilamı üzerine, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Katılanın adına kayıtlı olan aracı sahibinden.com isimli internet sitesi üzerinden satışa çıkarması üzerine, temyiz dışı sanık ... ...’ın katılanı telefonla arayıp kendisini ... ismiyle tanıtarak araca müşteri olduğu, temyiz dışı sanık ...’nun sanık ... ile birlikte katılanla buluştukları ve tarafların aracın satışı konusunda 19.500 TL’ye anlaştıkları, temyiz dışı sanık ...’nun katılana aracın devrinin sanığın üzerine yapılmasını istediği ve bankaya gidip para çekeceğini söyleyerek katılan ile sanığın yanından ayrıldığı, bunun üzerine sanığın katılan ile birlikte notere gidip aracın devrini üzerine aldığı,
buna rağmen sanığın ve temyiz dışı sanık ...’nun katılanı oyalayıp araç bedelini ödemeyerek haksız yarar sağladığı, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, kamera görüntülerine ilişkin cd izleme tutanakları, taraflar arasında ve sanık ile tanık ... arasında düzenlenen araç satış sözleşmeleri, uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamına göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2018/9032, K. 2020/3761, 12 Mart 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama